Lynla Suphattanakul

ด.ญ.ลินลา สุพัฒนกุล

จดหมายถึงหนูฉบับที่ 1

on December 3, 2012

วันนี้ไม่ใช่วันที่ดีนักของทั้งลินลาและแม่จ้ะ ลินลาต้องใช้ออกซิเจนมากขึ้นในขณะที่แม่ก็มีปัญหาส่วนตัวอันเนื่องมาจากการปั๊มนม เวลาที่มีวันแบบนี้อย่างน้อยก็ทำให้เรามีความหวังว่าวันต่อๆไปจะดีขึ้นนะจ๊ะ

แม่เลยขออยู่กับอดีตบ้างแล้วกันนะวันนี้

ตอนช่วงต้นเดือนตุลาคม แม่เขียนเรื่องไปประกวดโครงการ Mombassador ของโรงพยาบาลสมิติเวชจ้ะ แม่ตอบคำถาม 3 คำถามในรูปแบบ จดหมายถึงหนู 3 ฉบับจ้ะ (สรุปว่าไม่ได้รางวัลแต่อย่างน้อยก็ดีใจที่ได้บันทึกความรู้สึกในช่วงนั้นเอาไว้) วันนี้ขอเอาฉบับแรกมาลงก่อนแล้วก่อนนะจ๊ะ

จดหมายถึงหนูฉบับที่ 1: ความรู้สึกแรกที่รู้ว่าจะได้เป็นคุณแม่ มันเป็นวันที่สวยงามในเดือนมิถุนา”

วันที่ 5 มิถุนายน 2555 ยามพลบค่ำ ก่อนวันครบรอบประจำเดือน 4 วัน หลังวันแต่งงานของพ่อกับแม่ 1 เดือนเต็ม เป็นวันที่แม่ลองทดสอบกับชุดตรวจตั้งครรภ์ดูเป็นครั้งแรก แม้ปากจะบอกกับใครต่อใครว่าเรื่องลูกเราไม่รีบ ปล่อยให้เป็นเรื่องของธรรมชาติจัดสรร แต่จริงๆแล้วตอนตรวจตั้งครรภ์แม่ก็ตื่นเต้นไม่แพ้ใครเหมือนกัน เมื่อผลปรากฎขึ้น 1 ขีด แม่ก็รีบปลอบใจตัวเองว่า เราคงตรวจเร็วเกินไป” แต่ในใจก็คิดว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปซื้อชุดตรวจมาอีกสัก 3 ชุดเผื่อไว้ ส่วนพ่อที่นั่งหน้าขรึมทำงานอยู่ข้างๆก็บอกว่า แม่ดูท่าทางตื่นเต้นนะจ๊ะ”

2 ชั่วโมงผ่านไป กับการทำงานจุ๊กจิ๊กในบ้าน ขณะที่แม่หันมาหยิบชุดตรวจตั้งครรภ์ที่วางทิ้งเอาไว้ ก็ได้เห็นว่ามีขีดจางๆอีกขีดหนึ่งขึ้นมาเคียงข้างขีดหนาขีดเดิม คราวนี้คนที่ตื่นเต้นขึ้นมาทันทีกลับกลายเป็นพ่อแทน พ่อหยุดทำงานที่บอกว่ากำลังยุ่งๆอยู่ทันที แล้วหันมาตั้งหน้าตั้งตาหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตอย่างเอาจริงเอาจัง ว่าเจ้าขีดจางที่ขึ้นมานั้นหมายความว่าอย่างไร หลังจากได้ค้นหาจนหนำใจ คำตอบที่ได้ก็ทำให้เรายิ่งคลางแคลงสงสัยเข้าไปอีก เมื่อแหล่งข้อมูลหนึ่งบอกว่า ท้องแน่นอน ต่อให้จางแค่ไหน หากมันขึ้นมาแล้ว ย่อมแปลว่า ท้องแน่นอน” ในขณะที่อีกแหล่งข้อมูลหนึ่งกลับบอกว่า กรณีนี้น่าจะเป็นผลบวกลวงของชุดทดสอบการตั้งครรภ์มากกว่า แนะนำให้ตรวจใหม่อีกครั้ง” แต่ที่แน่นอนที่สุดคือในคืนนั้นชุดทดสอบการตั้งครรภ์ได้หมดไปแล้ว แม่ก็เลยเข้านอนไปด้วยความลุ้นว่าจะท้องหรือไม่ท้อง

June 2012 270

วันต่อมาแม่งานยุ่งทั้งเช้าเลย แต่ก็ไม่วายเกิดอุปาทานว่าตัวเองกินเก่งขึ้น คิดในใจอีกว่าหรือเราจะได้เป็นแม่คนแล้วนี่ แต่พอช่วงบ่ายอดรนทนไม่ไหวก็เลยไปตรวจเลือดตรวจค่า ฮอร์โมน HCG ที่แหล่งข้อมูลบอกไว้ว่าเป็นการยืนยันการตั้งครรภ์ที่ชัดเจนที่สุด ระหว่างรอผลตรวจเลือดปรากฎว่าพ่อ โทรมาถามผลหลายรอบมาก แต่ปากก็บอกว่าไม่ได้ตื่นเต้นอีกเหมือนเดิม แค่อยากรู้เฉยๆ ในที่สุดผลตัวเลขที่ออกคือ “18” ซึ่งแม่จำได้ชัดเจนว่ามันแปลว่า ท้องแล้วจ้า” แม่นิ่งไปประมาณ 7 วินาทีได้ อยากร้องตะโกนออกมาดังๆแต่ก็ไม่ได้ตะโกนออกมาจริงๆ ความรู้สึกของความเป็นแม่ที่มีมาก่อนหน้านี้แบบจางๆเหมือนขีดที่ 2 ในชุดทดสอบเมื่อวาน ค่อยๆชัดเจนขึ้นอย่างประหลาด แม่เอามือลูบท้องตัวเองเบาๆ แล้วบอกกับหนูว่า ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวของเราจ้ะ” หลังจากที่โทรไปบอกพ่อ พ่อก็ดีใจไม่แพ้กัน รีบค้นข้อมูลต่อใหญ่เลยแล้วบอกว่า ตอนนี้ลูกเราประมาณ 4 สัปดาห์แล้วจ้ะ” ความจริงแล้วเราทั้งสองคนตื่นเต้นและดีใจไม่แพ้กันเลย การยืนยันการมาของลูกช่วยทำให้วันที่เรารู้ข่าวเป็นวันที่สวยงามในเดือนมิถุนาอย่างแท้จริงจ้ะ

ขอบคุณที่มาอยู่ด้วยกันนะจ๊ะ

จากแม่ (ผู้ตื่นเต้น)


16 responses to “จดหมายถึงหนูฉบับที่ 1

  1. Anonymous says:

    อ่านแล้วตื่นเต้นไปด้วยเลยค่ะพี่เป้….​หนูลินลานี่โชคดีที่มีพ่อแม่และครอบครัวนี้จริงๆค่ะ ….​
    ยังคงเป็น fanpage และเป็นกำลังใจให้เจ้าหนูลินลานะคะ🙂

  2. chollatip says:

    แม้ในวันที่ไม่ค่อยดีนักของอาจารย์ แต่อาจารย์ก็ยังสามารถเขียนเรื่องดีน่าประทับใจได้ อาจารย์เป็นidolของพวกหนูจริงๆเลยค่ะ สู้ๆค่ะอาจารย์เป้และน้องลินลา

    • darindarin says:

      ขอบคุณจ้ะจอยที่คอยติดตามและให้กำลังใจอย่างสม่ำเสมอ พี่และครอบครัวซาบซึ้งใจมาก และดีใจกับคำชื่นชมที่จอยมีให้นะจ๊ะ

  3. Anonymous says:

    เป้วันนี้พี่ไปทำ colonoscope มา เพราะว่ามีอาการถ่ายเป็นมูกปนเลือด หมอบอกให้ทำ colonoscopeเลย พี่รู้สึกจิตตกมากๆๆ กลัวและกังวลสุดๆๆ ตอนที่นั่งกินยาระบายรอทำ scope อยู่พี่ก็เลยเปิด blog เป้มาอ่านซ้ำ อยากบอกว่าบทความของเป้กับลินลาหลายๆตอนเป็นอะไรที่ให้กำลังใจและให้ข้อคิดกับพี่มากในวันที่พี่รู้สึกกลัว กังวล แล้วก็รู้สึกถึงความไม่แน่นอนของชีวิต ถึงวันนี้จะเป็นวันที่ไม่ดี แต่พรุ่งนี้อาจจะดีกว่าวันนี้ก็ได้นะ เพราะความสุขกับความทุกข์ของคนเราเป็นเรื่องสัมพัทธ์ อย่างที่เป้บอกไว้จริงๆ สู้ๆต่อไปนะ เอาใจช่วยเสมอจ้ะ

    ปล. ปัญหาเรื่องการปั๊มนมเกิดขึ้นได้กับแม่ๆทุกคนจ้ะ ตอนที่พี่ปั๊มนมก็นมคัดปั๊มไม่ออกไปหลายรอบ ปวดจนไข้ขึ้น ทั้งบีบทั้งเค้น แต่ค่อยๆปั๊มไปมันจะดีขึ้นเองจ้ะ เป้ไม่ต้องกังวลนะ ปัญหานี้เกิดบ่อยจ้ะ น้ำนมไม่หดแน่นอน

    • Anonymous says:

      พี่ติ๊ดตี่เองจ้ะ

    • darindarin says:

      พี่ติ๊ดตี่เป็นยังไงส่งข่าวกันบ้างนะจ๊ะ ทาง Message ใน facebook ก็ได้ เป็นห่วงจ้ะ ลินลาคงดีใจที่เรื่องราวของตัวเองเป็นกำลังใจให้กับคนอื่นๆได้ด้วย ชีวิตของเราทุกคนก็มีบททดสอบแตกต่างกันไปนะพี่ติ๊ดตี่ อย่าลืมเล่นเกมดีใจกับตัวเองนะจ๊ะ

      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำเรื่องนมด้วยจ้า

  4. natthakate says:

    วันนี้น้าเบียร์ก็ปวดท้องที่ epigastrium อีกเหมือนกันจ๊ะ
    ตอนเช้าน้าเกดดีใจ เพราะหมอบอกว่าน่าจะได้กลับบ้านเร็วๆนี้ (น้าเบียร์เข้ารพ.ก่อนหนูลินลาไม่กี่วันเองจ๊ะ)
    ตอนรู้ว่าน้าเบียร์ปวดอีกแล้วและโดนฉีด Mo น้าเกดก็ใจเสีย
    แต่ก็บอกตัวเองและยิ้มบอกน้าเบียร์ว่าดีกว่าเป็นที่บ้านจ๊ะ
    เข้าใจอารมณ์แม่เป้เลย
    แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนี้มันทำให้เราเห็นคุณค่าของเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน และยิ่งรู้คุณค่าของสิ่งดีๆ ที่ในยามที่เรามีความสุขเราอาจไม่ค่อยได้สังเกตมันนะจ๊ะ
    แค่ได้แบ่งปันเวลาร่วมกันมันก็เป็นสุขแล้วจ๊ะ

    เป็นกำลังใจให้แม่เป้และครอบครัวหนูลินลานะจ๊ะ

    • darindarin says:

      น้าเกดเล่นเกมดีใจเก่งแล้วจ้ะ หลังจากเกิดเรื่องใหญ่ๆขึ้นเราจะมีความสุขกับเรื่องธรรมดาสามัญได้มากขึ้นจริงๆจ้ะ ตอนนี้แค่เห็นลินลาหายใจได้ ร้องไห้เสียงดัง เราก็ตื่นเต้นมีความสุขสุดๆแล้วจ้ะ

      ลินลาเชื่อว่าน้าเบียร์ต้องได้ออกจากโรงพยาบาลเร็วๆนี้แน่นอนจ้ะ ลินลาต่อให้ก่อน ให้น้าเบียร์ออกก่อนเลย (เพราะลินลาคงต้องอยู่ไปจนถึงวันกำหนดคลอดกลาง กุมภาอยู่ดีจ้ะ)

      เป็นกำลังใจให้น้าเกดและน้าเบียร์เช่นกันจ้ะ

      • natthakate says:

        ขอบคุณแม่เป้ และเอาใจช่วยหนูลินลาต่อไปจ๊ะ
        เพิ่งเข้าใจคำว่าเกมดีใจของแม่เป้ตอนนี้นี่เอง

  5. แม้ว่าวันนี้จะไม่ใช่วันที่ดีนักของทั้งแม่เป้และลินลา แต่น้าดาวเชื่อว่าลินลาและเเม่เป้จะผ่านมันไปได้ด้วยดีนะจ๊ะ ต้องชื่นชมในความเข้มเเข็งและอดทนของ super ลินลาตัวน้อย และ แม่เป้เลยน้า น้าดาวเชื่อว่าลินลาต้องเล่นเกมดีใจเก่งไม่แพ้แม่เป้แน่ๆเลย…. สู้ต่อไปนะจ้ะหลานลินลา อ. เป้ และครอบครัว สุพัฒนกุล

  6. Pang says:

    ถึงเป้และลินลา
    ขอบคุณเป้สำหรับมิตรภาพที่ดีตลอดมา และที่ผ่านมาเรารู้สึกมีกำลังใจทุกครั้งที่ได้คุยกับเป้ ….แม้วันนี้เป็นวันที่อาจจะดูยากสำหรับเป้ แต่เราก็ขอชื่นชมกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างจริงใจ เราคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เป้ทำในวันนี้ ลินลาสามารถรู้สึกและรับรู้มันได้ รวมถึงคนรอบๆข้างเป้ด้วย มันเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่มากเลยนะ ….. แล้วมันก็เป็นพลังให้เราด้วยหล่ะ มันกระตุกทำให้เรากลับมารวบรวมสติได้อีกครั้งสำหรับการดำเนินชีวิต

    ขอบคุณอีกครั้งสำหรับเรื่องราวดีๆๆที่แบ่งปัน
    เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ
    Pang

    • darindarin says:

      ดีใจที่ได้้ข้อความของแป้งนะจ๊ะ ถึงเราจะไม่ได้คุยกันมากแต่เราก็รู้สึกว่าเรา link กันได้อย่างดีเสมอนะแป้ง เราก็คิดว่าชีวิตคือการเรียนรู้จ้ะ และในช่วง 37 วันที่ผ่านมาเราก็ได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆมากมายและได้ประทับใจกับมิตรภาพ ความรัก กำลังใจจากคนรอบข้าง แป้งก็เป็นอีกหนึ่งคนสำคัญในนั้นจ้ะ

      เป็นกำลังใจให้เช่นกันจ้ะ

      เป้

  7. พี่หมู says:

    ดีใจกับคุณแม่ด้วยค่ะ วันนี้ที่รอคอย มิถุนายนความทรงจำที่สวยงาม

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: