Lynla Suphattanakul

ด.ญ.ลินลา สุพัฒนกุล

จดหมายถึงหนูฉบับที่ 2

on December 7, 2012

ทุกแหล่งข้อมูลที่แม่อ่านเกี่ยวกับเด็ก Micro preemies และเด็ก Preemies ที่ต้องนอนในห้อง NICU จะบอกว่าให้ทำใจไว้ก่อนว่า ชีวิตในห้อง NICU จะเป็นแบบ

“Two step forward, one step backward” เสมอ หมายถึง อาการของลินลาอาจจะดีขึ้น 2 วันแล้วก็ต้องมีวันหนึ่งที่แย่ลง เดินหน้า 2 ก้าว เดินถอยหลัง 1 ก้าวแบบนี้เป็นธรรมดา

แต่เมื่อลินลาอาการดีขึ้นถึง 3 วันติดกัน ดีขึ้นถึงขนาดที่ลดการใช้ออกซิเจนลงไปถึง 21% ได้สำเร็จ (คือเท่ากับขนาดที่พวกเราหายใจในอากาศกันหรือแปลว่าไม่ต้องใช้ออกซิเจนนั่นเอง) ทำให้แม่เกิดความละโมภ อยากให้ลินลาดีขึ้นต่อเนื่องไปเรื่อยๆ วันนี้แม่เลยจิตตกนิดหน่อยที่ลินลาเดินถอยหลัง 1 ก้าวจ้ะ

วันนี้ลินลาท้องอืดและต้องใช้ออกซิเจนมากขึ้นทำให้หมอสั่งงดนมไว้ก่อนจ้ะ (นมที่ลินลากินอยู่ 18 cc ต่อครั้งทุก 3 ชั่วโมงแล้ว) แม่เสียใจจังเลยที่ลินลาอดกินนมและต้องถูกเจาะเลือดให้น้ำเกลืออีก แม่กลัวลินลาจะน้ำหนักไม่ขึ้น กลัวลินลาจะเป็นอะไรรุนแรง กลัวไปหมด แม่รู้จ้ะว่าความกลัวจริงๆแล้วก็คือรูปแบบหนึ่งของความรักและความคาดหวัง แต่จะให้แม่หยุดรักลินลาก็เป็นเรื่องที่ทำได้ยากจ้ะ

วันนี้ลินลาร้องไห้ตอนถูกเจาะเลือดและหัวใจก็เต้นเร็วขึ้นคงจะเป็นเพราะเจ็บนะลูกนะ แม่สงสารลินลาจับใจแต่ก็ทำได้แค่ช่วยจับมือเล็กๆของลินลา กับสัมผัสหลังของลินลาเอาไว้ ป้าจ๋าเพื่อนแม่บอกเอาไว้ว่า เด็กๆเค้าจำไม่ได้หรอกว่าความเจ็บเป็นยังไง แต่เค้าจะจำได้ว่ามีแม่อยู่ด้วยแล้วเค้าก็สบายดี แม่ก็ไม่รู้หรอกว่าจริงหรือไม่ แต่ลองทำดูก็คงไม่เสียหายเนอะ

114

เมื่อเห็นหัวใจของลินลาเต้นแรงทำให้แม่ย้อนกลับไปคิดถึงวันแรกที่ได้ยินเสียงหัวใจลินลาเต้นครั้งแรก เวลาจิตตกแบบนี้ใจแม่ก็มักจะล่องลอยไปถึงเรื่องน่ายินดีในอดีตจ้ะ

 

จดหมายถึงหนูฉบับที่ 2 “หัวใจของลูกคือการรวมกันของหัวใจของพ่อกับแม่”

วันที่ 9 กรกฎาคม 2555 เป็นวันที่เราได้เจอกันครั้งแรก ตอนหนูอายุ 8 สัปดาห์จ้ะ คุณหมอบอกว่าหนูตัวเท่ากับขนาดของเยลลี่รูปหมี (Jelly Bear) ซึ่งมีขนาดประมาณ 1.68 เซนติเมตร  แต่ถึง Jelly bear ของแม่จะยังตัวเล็กอยู่ ในวันนี้แม่ก็ได้ยินเสียงหัวใจของหนูเต้นชัดเจน มันเป็นความรู้สึกทั้งตื่นเต้น ปลื้มใจ และดีใจที่ได้สัมผัสหนูอย่างใกล้ชิด ด้วยเสียงและด้วยการเห็นด้วยตาตัวเองว่าชีวิตของหนูได้เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง นอกจากนี้ชีพจรของหนูซึ่งมีความเร็วเท่ากับ 168 ครั้งต่อนาทีก็เท่ากับความเร็วของหัวใจพ่อกับแม่รวมกันพอดีเลย เหมือนจะเป็นการยืนยันว่า หัวใจที่รวมกันด้วยความรักของพ่อกับแม่ได้สร้างหัวใจเล็กๆดวงใหม่ขึ้นอีกดวงหนึ่งแล้วในโลกใบนี้

October 2012 173

วันนี้ก็เป็นอีก 1 วันที่ยากสำหรับพ่อแม่และลินลานะจ๊ะ แต่แม่เชื่อว่าเดี๋ยวเราก็จะมีอีกหลายก้าวที่จะก้าวต่อไปข้างหน้ารออยู่จ้ะ

 

แม่เป้

ปล. เกมดีใจสำหรับวันนี้ก็คือ ลินลาหนัก 890 กรัมแล้วจ้า เกือบได้เป็นเด็ก 9 ขีดกับเค้าแล้ว


8 responses to “จดหมายถึงหนูฉบับที่ 2

  1. natthakate says:

    ในวันที่เดินถอยหลังหนึ่งก้าว หนูลินลาก็ยังมีการกระจัดที่ก้าวไปข้างหน้ามากกว่าเดิมอีกหนึ่งก้าวเนอะ (2-1=1) สมการงูๆปลาๆของน้าจิตแพทย์ ที่จำสูตรคำนวณอะไรไม่ได้แล้วจ๊ะ ยังไงลินลาก็เดินมาได้ไกลมากๆเลย 1+1+1+….
    หวังให้หนูลินลาได้กลับไปดูดนมจ๊วบๆเร็ววันนะจ๊ะ

    น้าเกด

    PS ตอนนี้น้าเบียร์ก้าวมาถึงอาหารแข็งแต่ low fat หลังจากที่ถอยไปเป็น NPO และ liquid diet ไม่รู้กี่รอบเหมือนกันจ๊ะ การกระจัดเป็นบวกเช่นกัน^^

    • darindarin says:

      ชอบวิธีคิดบวกของน้าเกดมากค่ะ คิดในระยะยาวเราก็ยังเป็นบวกอยู่เนอะ ขอให้น้าเบียร์ดีขึ้นแบบ 1+1+1+1+….. เช่นกันนะคะ

  2. Anonymous says:

    ในส่วนของเหตุผลเราก็เข้าใจไปตามหลักการ
    แต่ในส่วนของความรู้สึกมันก็บีบหัวใจมากเลยนะคะ
    เป็นกำลังให้อาจารย์เป้เสมอนะคะ

    • darindarin says:

      คำว่าบีบหัวใจนี่ตรงมากเลยจ้ะจอย ยิ่งรู้เรื่องทางการแพทย์มากมันก็ยิ่งบีบหัวใจมากจ้ะ

  3. น้าดาว says:

    ทุกอย่างจะผ่านไปเรื่อยๆแบบบวกๆค่ะ เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ สู้ๆๆๆๆ

  4. พี่หมู says:

    วันดีๆที่ผ่านมา จนถึงวันนี้น้องลินลาน้ำหนักจะ 9ขีดแล้ว พี่มั่นใจว่าวันพรุ่งนี้และวันต่อไปก็จะผ่านไปด้วยดี หัวใจของคุณแม่ที่รักลูกช่างยิ่งใหญ่มหาศาล เข้มแข็งนะคะหมอเป้

  5. chathaya says:

    การที่มีแม่อยู่ใกล้ๆเราว่าช่วยลูกได้มากเลยนะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่มีคนชมบุ๋นต่างๆนานา ทำให้เรานึกไปถึงช่วงเวลาที่อยู่กับเค้าตลอดหกเดือนแรกแล้วก็มั่นใจว่าตัดสินใจถูกแล้วอะจ้ะ

    • darindarin says:

      ดีจังจ้ะฝนที่ได้ใช้เวลาที่มีความหมายกับลูก ตอนนี้ก็ผ่านมา 50 วันแล้วที่เราไป NICU ทุกวันแต่ก็คงทำได้แค่อยู่ใกล้ๆตู้จ้ะ แต่พอเค้าตื่นเราก็จะเข้าไปจับ ไปดู ไปคุย ไปร้องเพลง แล้วก็อยู่ใกล้ๆเค้าเวลาเค้าต้องเจ็บจ้ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: