Lynla Suphattanakul

ด.ญ.ลินลา สุพัฒนกุล

นิทานของพ่อ 3: กระรอกสามตัว กับ ถั่วแสนอร่อย

on December 13, 2012

สวัสดีจ้าาาา ลินลา

กลับมาพบกับพ่ออีกครั้ง เป็นประจำทุกวันพุธ ช่วงหัวค่ำแบบนี้
วันนี้เป็นวันดีวันนึงนะลินลา วันที่ 12 ธันวาคม 2012 หรือที่เขียนให้เก๋ๆว่า 12/12/12 เป็นวันที่มีคนแต่งงานกันเยอะเลย
ลินลาเองก็ใช่เล่นนะ ตามเทรนกับเค้าเหมือนกัน

วันที่ 12/12/12 ลินลาหนัก 2 ปอนด์กับ 2 ออนซ์พอดี แถมคุณพยาบาลให้แม่ทำKangaroo เป็นครั้งที่ 12!!! อินเทรนนะลูก

เรามาฟังนิทานกันดีกว่า
——————————————–

ณ หมู่บ้านกระรอกในป่าใหญ่ กระรอกอยู่รวมกันอย่างมีความสุขมาช้านาน
ป่าที่อุดมสมบูรณ์ มีของโปรดของกระรอก ทั้งข้าวโพด ถั่ว เมล็ดทานตะวันอยู่เต็มทุ่งหญ้า
กระรอกน้อยใหญ่ต่างหากินกัน เล่นกันอย่างมีความสุข

วันเวลาผ่านไป หน้าแล้งมาเยือน ปีนี้อาหารกระรอกไม่อุดมสมบูรณ์เหมือนเก่า ชาวกระรอกมากมายต้องอดทนหิว เพราะอาหารขาดแคลน

กระรอกทั้งหลายเลยต้องออกไปหาอาหารแถวป่าข้างเคียงใกล้ไกล บ้างก็ได้อาหารที่ต้องการ บ้างก็ต้องกลับมามือเปล่าเพราะไปผิดป่า
กระรอกสามพี่น้อง ชิบ เดล และปันปัน เดินทางไปหาอาหารด้วยความอดทนและความพยายาม
จนได้ถั่วพอที่ตัวเองต้องการหลายอาทิตย์

ระหว่างทางกลับรังของตัวเองนั้น

ชิบกระรอกผู้พี่ เดินกลับรังด้วยความระมัดระวัง กลัวว่าเพื่อนๆ กระรอกหิวโซตัวอื่น จะมาแย่งถั่วของตน พยายามหลบซ่อนถั่วไม่ให้ใครเห็น เมื่อลับตาคน ก็รีบแบกถั่ววิ่งกลับรังทันที
กระรอกชิบถึงบ้านด้วยความกังวล กลัวว่าจะมีใครเห็น แล้วจะแอบมาขโมยถั่วที่หามาด้วยความยากลำบาก
ชิบเลยเริ่มกินถั่วให้มากที่สุด เพราะกลัวจะมีคนมาแย่ง
ชิบมีความสุข ที่ได้กินถั่วในหน้าแล้งเช่นนี้ และคิดว่าถ้ากินเข้าไปก็ไม่มีใครมาแย่งเราได้
ชิบกินถั่วจนเกือบหมด อิ่มแปร้ นอนอย่างสบายใจ

ฝ่ายเดลน้องตัวรอง เห็นผู้พี่เดินกลับรังด้วยความระมัดระวัง ก็คิดว่าเป็นความคิดที่ดี ก็ทำตามพี่แล้ววิ่งกลับรังของตนไป
กลับถึงรังแล้ว เดลคิดในใจว่า ‘หน้าแล้งนี่มันน่ากลัวมากจริงๆ เราคงต้องประหยัดไว้มาก เผื่อหน้าแล้งนี้ยาวกว่าที่คิด
เมื่อเดลคิดได้ ก็พยายามกินถั่วแต่พอดี และพยายามเก็บถั่วที่มีที่เหลือไว้ในที่ๆปลอยภัย เผื่อเอาไว้ใช้ในวันต่อๆไปให้นานที่สุด
หลังจากที่เก็บถั่วไว้อย่างดีและปลอดภัยแล้ว เดลก็โล่งใจ ได้นอนอย่างสบายใจ

มาที่ปันปันน้องเล็ก
ปันปันเบื่อหน้าแล้งมาก เพราะไม่มีเพื่อนเล่นเหมือนเก่า เพราะกระรอกทุกตัวต่างอยู่ในความเศร้าจากความขาดแคลน
ปันปัน ค่อยๆเดินกลับกลับบ้านด้วยความระมัดระวังเหมือนพี่ๆ เพราะกลัวถั่วหล่นหาย
พลันเดินผ่านเพื่อนๆที่หิวตัวอื่นๆ ปันปันนึกถึงเวลาที่ได้เล่นกับเพื่อนๆ อยากจะได้เล่น อยากได้สนุก อยากให้ทุกคนมีความสุขอีกครั้ง

ปันปันเลยตัดสินใจแบ่งถั่วที่ได้มา ให้เพื่อนๆทุกๆตัวที่อาหารไม่พอ

เพื่อนๆได้กินอิ่มมีความสุข ปันปันเลยชวนเพื่อนเล่นกันสนุกกันอย่างที่เคยเป็นมา
แน่นอนล่ะ ถึงแม้ใครจะไปชวนชิบกับเดล ก็ไม่มีใครออกมา เพราะต่างคนต่างเฝ้าอาหารตัวเองอย่างระมัดระวัง

 

หลังจากเล่นกับเพื่อนๆเสร็จแล้ว ปันปันก็ยังพอมีถั่วเหลือกลับบ้านไม่มาก แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ
ปันปันมีความสุข สุขทั้งกายที่ได้กินถั่ว สุขทั้งใจที่ได้เล่นๆกับเพื่อน และที่สำคัญ สุขที่ได้ทำให้เพื่อนๆมีความสุข

.

…..

หลายอาทิตย์ผ่านไป หน้าแล้งปีนี้ยาวนานกว่าที่คิด
ขนาดถั่วที่บ้านต่างๆที่พอมีเก็บเอาไว้ก็ยังไม่พอ

กระรอกสามพี่น้องก็เช่นกัน อาหารที่เก็บมาก็หมดลง ต้องออกไปหาอาหารไกลๆอีกครั้ง
คราวนี้สามพี่น้อง ไม่โชคดีอย่างครั้งที่แล้ว ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่สามารถหาถั่วมาไว้เป็นอาหารได้
ชิบ เดล และ ปันปัน เดินกลับหมู่บ้านด้วยความหิว

 

ชิบ และ เดล เดินกลับเข้าบ้านไปด้วยความละอาย ไม่กล้าขออาหารใคร

ปันปันกำลังจะเดินเข้าบ้านของตัวเอง ถ้าไม่บังเอิญเจอเพื่อนๆ ซะก่อน
คราวนี้เพื่อนของปันปันโชคดี มีถั่ว มีอาหารมากพอที่จะแบ่งให้ปันปันได้กิน
ตอนแรกปันปันไม่อยากรับส่วนแบ่ง เพราะอาหารก็มีไม่เยอะ

เพื่อนตัวหนึ่งพูดขึ้นว่า “เมื่อก่อนนายมีอาหาร นายก็แบ่งให้เรา ตอนนี้เรามีเราก็แบ่งให้นาย เรากินด้วยกัน แล้วก็เล่นด้วยกันอีกนะ”
ปันปันยิ้ม กินอาหาร และเล่นกับเพื่อนด้วยความสนุกสนาน

ปันปันถึงจะเล่นอย่างสนุกสนาน แต่ก็ไม่ลืมพี่ทั้งๆสอง
ขอเอาอาหารไปแบ่งพี่ๆบ้าง เพื่อนๆก็ไม่ขัดข้อง เพราะถ้าได้กินอิ่ม ก็จะได้เล่นกันสนุกด้วยกันทุกตัว
ชิบ กับ เดล ซาบซึ้งในน้ำใจของเพื่อนทุกตัว และขอโทษที่ไม่แบ่งอาหารให้ในคราวที่แล้ว

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หมู่บ้านกระรอก อยู่กันกันด้วยความสามัคคี กระรอกแต่ละตัวเอาอาหารที่ได้มารวมกัน และแบ่งกันกินอย่างพอเพียง
หลังจากนั้นอีกหลายปี ถึงหน้าแล้งผ่านมาอีกหลายครั้ง แต่กระรอกทุกตัวก็อยู่กันได้อย่างมีความสุข

สุขที่ได้แบ่งปันกัน สุขที่ได้กินอย่างพอเพียง และที่สำคัญ
เพื่อนๆทุกตัวได้เล่นกันครบทั้งหมู่บ้านเหมือนที่เป็นมา

แล้วเราไปเล่นกับกระรอกกันนะลินลา
พ่อ

 

 


2 responses to “นิทานของพ่อ 3: กระรอกสามตัว กับ ถั่วแสนอร่อย

  1. Anonymous says:

    คุณยายเจี๊ยบมาฟังนิทานของลินลาด้วยคนนะ
    โตเร็วๆนะลินลา นิทานพ่อเต้นสนุกมาก นู่จะได้ฟังนิทานจากพ่อเต้ยเร็วจร้า🙂

    • seefoon says:

      ขอบคุณครับยายเจี๊ยบแฟนประจำนิทานของพ่อ…แล้วมาเล่านิทานให้ลินลาฟังกันนะครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: