Lynla Suphattanakul

ด.ญ.ลินลา สุพัฒนกุล

นิทานของพ่อ 4 : ลูกหมีเบิ้มกับเกมส์ก่อกองทราย

on December 20, 2012

ลินลา…นี่พ่อเองนะ
ลินลาเดินทางมาไกลเป็นวันที่ 53 แล้ว พ่อกับแม่ทำแบบเดิมซ้ำๆเป็นวันที่ 53 เหมือนกัน

ใครๆที่โรงพยาบาลเค้าต้องเรียกพ่อว่า ‘ขาประจำ’ แล้วล่ะ ไม่ว่าจะเป็นยามหรือนางพยาบาล พ่อกับแม่รู้จักเกือบทุกคน
ปกติที่โรงพยาบาลมีกฏค่อนข้างเข้มงวดในการเข้าออก ต้องใช้ Password ด้วย แต่พ่อกับแม่เข้าๆออกๆ อยู่เป็นนิจ แค่เห็นก็เปิดประตูให้แล้ว

ลูกเองก็เหมือนกันนะ พยาบาลรู้จักกันทั้งแผนก เพราะได้เปลี่ยนกันมาดูแลลูก ได้ Socialized กับคนมากมายตั้งแต่ยังเด็ก
ในอนาคตตอนลูกแข็งแรง พ่อจะพาลูกมาขอบคุณป้าๆน้าๆพยาบาล ที่อยู่เบื้องหลังความแข็งแรงของลูกทุกๆวันที่ผ่านมาตลอดเวลา 24 ชั่วโมงนะ

กอดกับพ่อครั้งที่ 2

วันนี้เรามาฟังเรื่องของพวกหมีๆ กันนะ

—————————————————————————————————–

ในป่าอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น ทั่วๆไปแล้ว มีสัตว์ที่ใครๆ ต่างยกให้เป็น ‘พี่ใหญ่’ อยู่ไม่กี่ประเภท
ครูใหญ่โฮกสิงโตเจ้าป่า พี่เสือเจ้าความเร็ว ปู่เต่าผู้อาวุโส ป้าแรดยอดอึด และที่ขาดไม่ได้ก็คือ พ่อหมีแบร์จอมพลัง
ความแข็งแรงของพ่อหมีเป็นที่เรื่องลือมานานแล้ว ถึงไม่มีใครได้ทดสอบความแข็งแรงมานาน แต่ทุกคนก็เกรงใจ หรือที่เรียกอีกอย่างว่า ‘ไม่กล้าหือ’

ครอบครัวพ่อหมีแบร์ มีด้วยกันสามตัว พ่อหมีแบร์ แม่หมีเบล และ ลูกหมีเบิ้ม
หมีทั้งสามอยู่กันในถ้ำใหญ่กลางป่ามานาน

เช้าวันนี้อากาศดี หลังกินน้ำผึ้งมื้อเช้าเสร็จ ลูกหมีก็ถามพ่อขึ้นว่า

“พ่อครับๆ ลูกภูมิใจในตัวพ่อมากเลย ที่โรงเรียน ใครๆเค้าก็บอกว่าพ่อเป็นหนึ่งในพี่ใหญ่ของป่าเรา พ่อทำยังไงถึงได้เป็นหนึ่งบรรดาพี่ใหญ่ของป่าครับ”

พ่อยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

ลูกหมีกำลังเริ่มโตและอยากให้ได้อย่างพ่อ “ลูกเห็นหมู่สัตว์ ต่างก็เกรงใจพ่อ พ่อสอนผมได้มั้ยว่าต้องทำยังไงบ้าง ลูกจะพยายามทำให้ได้อย่างพ่อเลย”

พ่อหมียิ้มอย่างภูมิใจอีกครั้ง

ลูกหมีเริ่มตื้อพ่อมากขึ้น “พ่อสอนวิชาต่อสู้ให้ลูกหน่อยนะครับ ลูกจะได้สู้กับสัตว์อื่นๆได้ ให้สมตระกูลหมี พอเราชนะได้มากๆ เค้าจะได้ยอมรับลูก เหมือนที่ยอมรับพ่อบ้าง”

พ่อหมีหยุดคิดนิดนึง ก่อนบอกลูกว่า “ได้เลยลูก วันนี้พ่อจะสอนลูกเอง”

“เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ลูกหมีดีใจ จนเก็บอาการไม่อยู่ ‘คราวนี้แหละ เราจะสู้ได้กับทุกตัว ไม่กลัวใคร’

บ่ายวันนั้น พ่อแบร์และแม่เบลพาลูกออกไปฝึกวิชาที่กลางป่า

ในบริเวณนี้มีทรายมากมาย มีก้อนหินใหญ่หลายก้อน

พ่อแบร์เดินจูงลูกไปกลางทรายแล้วบอกว่า “เอาล่ะ วันนี้เราจะเริ่มจากการเล่นเกมส์ก่อกองทรายกันนะลูกนะ” เราเคยเล่นเกมส์นี้กันมาแล้วเมื่อลูกยังเล็กกว่านี้ แต่วันนี้เราจะเล่นกันใหม่

“ลูกก่อกองทรายให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยนะ!!!” พ่อตะปบอุ้งตีนหมี ไปที่หลังลูก

“ได้เลยครับพ่อ” ลูกรับปากอย่างกระตือรือร้น ‘นี่คงเป็นวิธีการฝึกตะปบ ให้มีพลังแน่ๆ’ ลูกหมีเริ่มก่อกองทรายอย่างตั้งใจ

เวลาผ่านไปไม่นานนัก ลูกหมีก็ก่อกองทรายให้สูงท่วมหัวตัวเองเลยทีเดียว มันยิ้มอย่างภูมิใจ

“ลูกทำให้สูงกว่านี้อีกได้ไม๊” พ่อถาม

“ได้ครับ แต่ลูกเอื้อมไม่ถึงแล้วอ่ะครับ” ลูกพูดเสียงจ๋อย

“งั้นเราทำยังไงให้ ก่อกองทรายให้สูงกว่านี้ได้?”

“ลูกคงต้องหาอะไรมาเสริม ตัวเองจะได้สูงกว่านี้”

“เอาเลยลูก ไหนโชว์ให้พ่อดูซิ”

ลูกหมีเริ่มเอาหินก้อนโตในบริเวณรอบๆ มาวางกองเป็นฐานข้างๆกองทราย ก้อนแล้วก้อนเล่า จากหนึ่งไปสอง จากสองเป็นสิบ

ไม่นานนัก ลูกหมีก็ปีนขึ้นบนหิน ทำให้ตัวเองมีที่พอ ที่จะทำให้ก่อกองทรายให้สูงขึ้นได้อีก

ตอนนี้ทรายกองใหญ่เป็นสองเท่าของลูกหมีแล้ว

“นี่ที่สุดของลูกแล้วเหรอเนี่ย พ่อว่ายังสูงได้อีกนะ” พ่อหมีเริ่มแซวลูกเล่น

ลูกหมีกลัวพ่อไม่รักตน รีบบอกทันควันว่า “ลูกยังทำได้อีกครับ”

ว่าเแล้ว ลูกหมีก็เดินเก็บหินก้อนเล็กใหญ่โดยรอบ มาเพิ่มฐานเดิมให้สูงขึ้นไปอีก

ลูกหมีปีนขึ้นไปบนหินที่วางเรียงไว้อย่างดี แล้วก่อกองทรายให้สูงขึ้น

ตอนนี้ทรายกองใหญ่เป็นสามเท่าของลูกหมีแล้ว

ลูกมีโบกอุ้งมือบ๊ายบายพ่อจากบนกองหินใหญ่ “พ่อๆๆๆ ลูกเก่งไม๊ เดี๋ยวลูกจะเรียกหมู่สัตว์มาดูความสามารถของลูก ทรายกองเท่าภูเขาเลย ใหญ่กว่าพ่ออีกนะ”

พ่อหมียิ้มแล้วบอกว่า “เก่งมากลูกพ่อ แต่ว่าเรายังเล่นเกมส์นี้ยังไม่เสร็จนะ”

“ต่อไปลูกจะต้องทลายทรายกองเท่าภูเขานี่แหละ ให้เป็นเหมือนเดิม”

ลูกหมีอึ้งไปทีเดียว โปรเจคชิ้นโบว์แดงที่เพิ่งทำเสร็จ กลับจะต้องถูกตัวเองทำให้พัง

ด้วยความที่เป็นหมีเด็กดี ลูกหมีเชื่อฟังพ่อ ใช้อุ้งมือที่เริ่มหมดแรง ตะปบยอดภูเขาทรายที่ตัวเองสร้างไว้

ตะปบได้ไม่นานนัก ก็รู้ว่าตัวเองอยู่สูงกว่ากองทรายแล้ว จะเอื้อมอุ้งมือลงไปตะปบทราย ก็เอื้อมไม่ถึง

ลูกหมีจึงต้องรื้อกองหินที่ตัวเองสร้างขึ้นมาให้เตี้ยลง ตัวเองจะได้อยู่ในที่ๆทำให้ทำให้กองทรายเตี้ยลงได้

ลูกหมีทำอย่างนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนไม่เหลือกองทรายอีกแล้ว ลูกหมีเหนื่อยจนแทบจะร้องไห้

พ่อหมียังจะฝึกลูกต่อไป “งั้นเรามาทำให้ทรายหายไปอีกดีไม๊ ลองขุดให้ต่ำลงไปอีก”

ลูกหมีชักไม่เชื่อพ่อของตัวเองแล้ว “พ่อครับ เราเป็นหมีนะ เราจะขุดทำไม มันจะช่วยอะไรเราเหรอ”

“ลูกลองทำดูนะ เราฝึกจะเสร็จแล้วล่ะ”

ลูกหมีขุดทรายตามคำสั่งของพ่ออยู่นานจนเป็นหลุมลึกใหญ่ จนหมดแรง ขุดต่อไปไม่ไหว ร้องไห้จ้า

“พ่อจ๋าาา ลูกไม่ไหวแล้ว ลูกไม่เห็นว่าจะได้อะไรเลย พ่อใจร้าย”

พ่อเห็นลูกร้องไห้แล้วก็ยิ้ม ยื่นอุ้งตีนหมีให้ลูกจับ แล้วดึงลูกขึ้นมาจากหลุมทราย

“ว่ายังไงลูก วันนี้ได้เรียนอะไรบ้าง”

“ลูกว่า ลูกแข็งแรงขึ้นมากเลย มีพลังขึ้นมากเลยครับ ลูกฝึกแบบนี้ทุกวัน คงจะไม่มีใครกล้ารังแกลูกแน่ๆ เพราะลูกมีพลังเหมือนพ่อเลย อีกหน่อยลูกจะได้เป็นพี่ใหญ่แห่งป่า เป็นที่ยอมรับในหมู่สัตว์อย่างพ่อบ้าง

พ่อหมี ส่ายหัวเบาๆ

“ลูกฟังพ่อนะ กำลังและความแข็งแรง ไม่ได้ทำให้ลูกเป็นพี่ใหญ่แห่งป่าหรอกนะ สัตว์ทั้งหลายก็ไม่ได้ยอมรับพ่อเพราะว่าพ่อมีพลังเยอะจนทุกคนกลัว”

“หมู่สัตว์ทั้งหลายก็เหมือนกองทรายที่ลูกก่อขึ้น
ถ้าจะก่อกองทรายให้สูงขึ้นเท่าไหร่ ลูกก็จะต้องสูงขึ้นไปด้วย ถึงจะก่อทรายให้สูงได้
ตอนที่ลูกทำให้ทรายมันพังลงมา ลูกเองก็ต้องลดต่ำลงมาด้วยถึงจะพังทรายลงได้”

ลูกหมีฟังอย่างตั้งใจ

“การที่ลูกทำให้สัตว์อื่นๆดีขึ้น ลูกเองก็จะดีขึ้นไปด้วย
ถ้าลูกกดสัตว​์อื่นให้ต่ำลง ลูกก็ต้องต่ำลงไปด้วย”

แม่หมีเบล ที่นั่งดูพ่อกับลูกคุยกันอยู่นาน ก็พูดเสริมว่า

“ใช่แล้วล่ะลูก ที่พ่อแบร์ได้เป็นพี่ใหญ่ของป่า ไม่ใช่เพราะว่าพ่อเค้าเก่งกว่าคนอื่น หรือสู้จนคนอื่นกลัว
แต่เพราะว่าพ่อแบร์คอยดูแลช่วยเหลือสัตว์ทุกตัวเป็นอย่างดี ไม่เคยคิดว่าสัตว์ตัวใดอ่อนแอ หรือด้อยกว่าหมีอย่างเรา
พ่อให้ความสำคัญกับสัตว์ทุกตัวในป่า เพราะทุกตัวล้วนแต่มีความสำคัญ อย่างลุงสิงโตเจ้าป่า ก็ได้พ่อแบร์นี่แหละสนับสนุน เพราะพ่อเค้าคิดว่า ลุงสิงโตมีพละกำลังและความเร็วที่น่าจะดูแลหมู่สัตว์ได้จากอันตรายได้
ส่วนอาก๊าบ เป็ดที่ใครๆว่าอ่อนแอไม่เอาไหน พ่อแบร์กลับบอกว่า จะมีสัตว์สักกี่ตัวที่บินก็ได้ ว่ายน้ำก็ได้ อยู่บนบกก็ได้ สุดยอดแล้ววววววว น่าอิจฉาจะตาย”

ลูกหมีเบิ้มที่ฟังอยู่ ตาเริ่มมีประกาย “จริงด้วยครับแม่ ลูกเข้าใจแล้วครับ” ลูกหมีเข้ามากอดแม่ “ขอบคุณนะครับ”
“แม่ดีใจที่ลูกเข้าใจสิ่งที่พ่อตั้งใจจะสอนจ้ะ ตอนนี้เรากลับไปกินน้ำผึ้งกันเถอะ กำลังสดๆเลย”
ครอบครัวหมีเดินจูงมือกลับบ้านอย่างมีความสุข ลูกหมีเบิ้มเดินไปท่องไปว่า

‘เราทำให้เค้าดีขึ้น เราก็จะดีขึ้น
เราทำให้เค้าต่ำลง เราก็จะต่ำลง’

กู๊ดไน๊ท์ทางไกลคืนที่ 53
พ่อ


4 responses to “นิทานของพ่อ 4 : ลูกหมีเบิ้มกับเกมส์ก่อกองทราย

  1. Anonymous says:

    สนุกจังเลยย่าคอยติดตามนิทานของพ่อทุกวันพฤหัสพ่อเต้ยไม่ว่างย่าจะอ่านให้ฟังนะจะ๊ลินลา

    • seefoon says:

      ตอนนี้พ่อเริ่มจะหมดมุขแล้วครับ
      เริ่มเข้าใจแล้วว่า นักเขียนที่ต้องปั่นต้นฉบับให้ทัน รู้สึกยังไง

  2. พี่หมู says:

    วันนี้นิทานของคุณพ่อสนุกตื่นเต้นจัง น้องลินลาฟังแล้วก็อมยิ้้มไปทั้งคืน

    • seefoon says:

      ขอบคุณครับพี่หมู ไว้มาเล่านิทานให้ลินลาฟังกันนะครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: