Lynla Suphattanakul

ด.ญ.ลินลา สุพัฒนกุล

Kubler-Ross model: 5 ปฏิกิริยาต่อการสูญเสีย

on March 13, 2013

อยู่ที่เมืองไทยแม่เป็นวิทยากรสอนเรื่องการแจ้งข่าวร้าย และปฏิกิริยาตอบสนองต่อข่าวร้ายซึ่งมักจะเกิดในผู้ป่วยที่เพิ่งทราบว่าตัวเองเป็นโรคมะเร็ง ตาม Kubler-ross model ซึ่งแบ่งปฏิริยาการตอบสนองต่อการสูญเสียเป็น 5 ระยะ ได้แก่

1) Denial: การปฏิเสธ
2) Anger: อารมณ์โกรธ
3) Bargain: การต่อรอง
4) Depress: อารมณ์ซึมเศร้า
5) Acceptance: การยอมรับได้จริงๆ

แม่คิดว่าตัวเองเข้าใจปฏิกิริยาทั้ง 5 นี้ดีพอสมควรในตลอดเวลาที่เป็นคนสอนเรื่องนี้มา จนได้มาเจอกับเหตุการณ์การสูญเสียของตัวเองจึงได้รู้ว่าปฏิกิริยาทั้ง 5 นี้มันทำงานอย่างไร

การคลอดก่อนกำหนดถือเป็นการสูญเสียรูปแบบหนึ่ง ได้แก่ การสูญเสียการท้องในช่วง trimester ที่ 3 สูญเสียการได้กลับบ้านพร้อมลูกหลังคลอด ความคิด ความรู้สึกของแม่แวบไปแวบมา สลับไปสลับมาทั้ง 5 ระยะนี้ ด้วยความเร็วเหมือนฟ้าแลบแปลบปลาบ เหมือนแสงแวบๆเข้ามาในหลายๆครั้ง

มีคนถามแม่มาบ้างว่าแม่รู้สึกอย่างไร ซึ่งเป็นคำถามที่ตอบได้ยากจริงๆ เพราะใน 137 วันที่ผ่านมาแม่ผ่านระยะทั้ง 5 นี้มานับครั้งไม่ถ้วน ทั้งอยากจะคิดว่าฝันไป มันไม่จริง (Denial) ทั้งโกรธตัวเอง (Anger) กับบางสิ่งที่ทำหรือไม่ได้ทำลงไป ทั้งคิดในใจว่า ถ้าอย่างนู้น ถ้าอย่างนี้…. (Bargain) และสำหรับอารมณ์ซึมเศร้า (Depress) แม่รู้ว่าแม่ไม่ได้เป็นมาก แต่เมื่อมาเทียบกับสภาวะปัจจุบันแม่ก็รู้ว่าได้ไปเหยียบดินแดนแห่งความเศร้ามาเป็นครั้งคราวอยู่บ้างเหมือนกัน

แม่ตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องนี้ในวันที่ได้พาตัวเองมาสู่ระยะยอมรับได้จริงๆ (Acceptance) วันที่แม่จะไม่พาตัวเองไปที่ guilt trip อีกต่อไป และนี่ก็คือที่มาของบทความในวันนี้จ้ะ

ท่ามกลางความสูญเสียแม่คิดว่าแม่เองก็ได้อะไรกลับมามากมายเหมือนกัน ได้เจอกับลินลา ได้เห็นว่าสิ่งเล็กๆน้อยๆมีความหมายเพียงใด เช่นการได้เห็นอึของลินลาทุกครั้ง ได้ป้อนนมลินลาทุกหยด ได้เห็นสิ่งที่ลินลาทำเพิ่มได่ในแต่ละวันและสิ่งสำคัญที่สุดก็คือเรายังอยู่พร้อมหน้ากัน 3 คน แถมลินลาก็น่ารักและมีพัฒนาการมาให้พวกเราชื่นใจได้ทุกวัน

20130313-193426.jpg

20130313-193719.jpg

กำหนดการปัจจุบันคือลินลาจะได้กลับบ้านวันจันทร์นี้นะคะ ตอนนี้ลินลาหนัก 3,985 กรัมแล้วค่ะ

20130313-193942.jpg

PS. Dr. Elizabeth Kubler-Ross เป็นจิตแพทย์ผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับความตายและปฏิกิริยาในช่วงสุดท้ายของชีวิตที่มีชื่อเสียงมาก ตอนอายุ 16 ปี อยากเป็นหมอมากแต่พ่อบอกให้ไปเป็นเลขาและเตรียมดูแลกิจการที่บ้านต่อ จึงหนีออกจากบ้านไปเป็นอาสาสมัครช่วยคนในสงครามโลกครั้งที่ 2 ก่อนจะกลับมาเรียนแพทย์ตอนอายุ 25 ปี


15 responses to “Kubler-Ross model: 5 ปฏิกิริยาต่อการสูญเสีย

  1. Anonymous says:

    เก่งมาก ๆ ทั้งครอบครัวเลยค่ะ

  2. ยินดีด้วยคร่า เก่งสุดยอดทั้งครอบครัวเลยยย

  3. Anonymous says:

    ควันไฟกำลังจะผ่านไปแล้วนะเป้ ขอให้สิ่งดีเกิดขึ้นกับครอบครัวเป้นะจ๊ะ

    • darindarin says:

      ชอบคำว่าควันไฟจัง ฟังแล้วอยากเอาคอนเซปต์ไปแต่งเพลงเลยจ้ะ

  4. Oil ka says:

    เป็นปฏิกิริยาที่หากไม่ผ่านเองก็จะเข้าใจได้ยากค่ะพี่เป้…แต่หากผ่านมันมาได้ ก็จะเห็นอะไรแจ่มขึ้นอีกเยอะเลยเช่นกันค่ะ

  5. กิ๊ฟ says:

    เย้ เย้ เย้ ในที่สุด… ขอให้วันจันทร์นี้มาถึงเร็วๆค่า ^^

  6. หยี่อี๊ says:

    หยี่อี๊ฟังแล้วตกใจหมด หยี่อี๊ไม่รู้สึกว่าเป้สูญเสียเลยแต่เป้ได้ทุกอย่างที่เป้ต้องการนะ สถานการณ์แบบเป้ต้องเรียกว่า ฟ้าหลังฝนน่าจะดีกว่า
    การเปรียบเทียบของเป้ก็ทำให้เห็นภาพพจน์ดีและเข้าใจความหมายของปฏิกิริยาต่อการสูญเสียได้ชัดเจนดีมากจ้ะ
    เป้กับเต้ยและลินลาได้ผ่านร้อนผ่านหนาวอย่างหน้าตื่นเต้นมาด้วยกัน คุณยายฮ้วยและคุณตาย้งดีใจด้วยที่ลินลาหลานรักจะได้กลับบ้านวันจันทร์ที่ 18 นี้แล้ว

    • darindarin says:

      ขออภัยจ้ะที่ทำให้หยี่อี๊ตกใจ มาถึงวันนี้เป้ก็ภูมิใจกับสิ่งที่ลินลาได้ทำและพวกเราทุกคนได้ทำเพื่อลินลาจ้ะ แต่บางทีที่เห็นลูกเจ็บหรือยังต้องอยู่ รพ ก็อดโทษตัวเองไม่ได้จ้ะ

  7. น้าก้อย says:

    น้าก้อยว่าบางครั้งคนเราก็ต้องแลกความสูญเสียบางสิ่่งบางอย่างกับการได้มาซึ่งสิ่งที่ดีกว่าเหมือนกันนะจ๊ะ สำหรับเป้การสูญเสียนี้ก็คุ้มมากจ๊ะกับการได้มาที่ยิ่งใหญ่ก็คือ.. ลินลาที่น่ารักไงจ๊ะ และได้เห็นความรักและความเป็นห่วงเป็นใยจากทุก ๆ คนในครอบครัวและรอบข้างจ๊ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นทุกคนก็พร้อมที่จะเคียงข้างเป้เสมอนะจ๊ะ..ดีใจด้วยจังที่ลินลาน่ารักจะได้กลับบ้านแล้วจ้า

  8. Chathaya says:

    เราก็ได้เจอการสูญเสียในช่วงลูกเกิดเหมือนกัน ทุกวันนี้ ถึงแม้จะ accept ได้แล้วแต่ก็ยังมีที่วนกลับไปตามระยะอื่นๆ อยู่บ้างนานๆครั้ง ความห่างก็เพิ่มไปตามระยะเวลา แต่แม้ไม่นานมานี้ ก็ยังอดเสียน้ำตาเวลาพูดถึงไม่ได้ซักที

    • darindarin says:

      ฝนเองก็เข้มแข็งและเก่งมากๆจ้ะ เวลาช่วยเยียวยาเรา แต่ความทรงจำคงเป็นตัวย้ำว่าเราเข้มแข็งขึ้นเพียงใดบนเส้นทางการเดินทางเนอะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: